Medical Law Journal

fa اثر توانایی حرفه‌ای زیان‌دیده بر مسئولیت حقوقی عامل زیان در خسارات علیه تمامیت جسمانی، در نظام حقوقی ایران و کامن‌لای انگلستان The Effect of the Injured Person's Professional Ability on the Legal Liability of the Injured Person in Damages against Bodily Integrity, in the Legal System of Iran and the Common Law of England پژوهشي Original Article <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: عامل ایراد خسارت علیه تمامیت جسمانی، ملزم به پرداخت دیه به زیان‌دیده می‌باشد و علی‌الظاهر این مسئولیت مطلق می‌باشد. اگر در قواعد تسبیب تدقیق شود، این مسئولیت به شرطی تلغیظ می‌گردد که مقابله با تشدید صدمه جسمی منحصر به اقدام زیان‌زننده باشد و این مهم در کامن‌لای انگلستان پذیرفته شده است. در کشور ما به قاعده تسبیب به چشم مطلق نگریسته شده و تفکیک خاصی از آن وجود ندارد. هدف آن است که در این خصوص قیاسی مابین عملکرد دو نظام حقوقی ایران و انگلستان انجام شود. روش: این پژوهش به روش تحلیلی ـ توصیفی انجام‌ شده و هدف، مطالعه تطبیقی و شناسایی خلأهای حقوقی قاعده تسبیب می‌باشد. ملاحظات اخلاقی: در تمامی مراحل نگارش، مطابق با اصول تحقیق عمل گردید. یافته‌ها: توانایی زیان‌دیده به نجات خود، قاعدتاً می‌بایست موجب کاهش و یا حذف مسئولیت کیفری زیان‌زننده باشد و این مهم در کامن‌لای انگلستان دارای جایگاه حقوقی می‌باشد. در عین‌ حال با گسترش طیف مجازات عمومی و همچنین امکان جبران مالی خسارت روحی در انگلستان، این نهاد موجب کاهش اثر بازدارندگی از ارتکاب جرم نشده است. در دادرسی‌های کشور ما مسئولیت مطلق برای عامل زیان لحاظ شده و در معیت عدم تفکیک مسئولیت‌های مدنی و کیفری در جریان ایراد خسارات جسمی، عامل انگیزشی در جهت کمک به زیان‌دیده به حداقل رسیده است. نتیجه‌گیری: در صورت تفکیک منطقی عامل سببیت، می‌توان عملکرد نظام حقوقی انگلستان را مورد تأیید قرار داد. این مهم در نظام قضایی کشور ما دارای ابهام بوده و تنها به تفاسیر غیر رسمی مرتبط است. نیاز است که ضمن گسترش تفاسیر حقوقی و همچنین اصلاح چند ماده حقوقی من‌جمله ماده 452 قانون مجازات اسلامی، ماده اول قانون مجازات عدم کمک به مجروحین و ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری، ضمن تصریح در اثر توانایی زیان‌دیده بر مسئولیت حقوقی زیان‌زننده، مجازات‌های قابل‌ اعمال بر زیان‌زننده را به نحوی تعیین نمود که اولاً موجب ترغیب وی به مقابله با تشدید اثر خسارت جسمی گردد؛ ثانیاً موجب تقویت بازدارندگی از ایراد چنین خساراتی گردد.  </div> <div style="text-align: justify;">Background and Aim: The person who causes damage to the entire body is required to pay compensation to the injured party and apparently this liability is absolute. If the rules of attribution are examined, this liability is implied on the condition that the fight against the aggravation of physical injury is limited to the harmful act and this is accepted in the English common law. In our country, the rule of attribution is viewed as absolute and there is no specific distinction between it. The aim is to make a comparison between the functioning of the two legal systems of Iran and England in this regard. Method: This research was conducted using an analytical-descriptive method and attempted to study and identify legal gaps in the rule of causation. Ethical Considerations: In all stages of writing, the research principles were followed. Results: The ability of the injured party to save himself should, as a rule, reduce or eliminate the criminal liability of the harmdoer and this issue has a legal status in the common law of England. At the same time, with the expansion of the spectrum of general punishment and the possibility of financial compensation for mental damage in England, this institution has not reduced the deterrent effect of committing a crime. In the proceedings of our country, absolute liability is considered for the cause of the damage and with the lack of separation of civil and criminal responsibilities in the course of causing physical damage; the motivation factor to help the injured party has been minimized. Conclusion: In the case of a logical separation of the causal factor, the performance of the English legal system can be confirmed. This issue is ambiguous in the judicial system of our country and is only related to informal interpretations. It is necessary to expand legal interpretations and also amend several legal articles, including Article 452 of the Islamic Penal Code, Article 1 of the Penal Code for Failure to Assist the Injured and Article 14 of the Code of Criminal Procedure, while clarifying the effect of the injured party's ability on the legal liability of the harmdoer and to determine the penalties applicable to the harmdoer in a way that, first, encourages him to help him cope with the aggravation of the effect of physical harm and second, deters him from causing such harm. Please cite this article as: Fakhri F, Bozorgmehr AA. The Effect of the Injured Person's Professional Ability on the Legal Liability of the Injured Person in Damages against Bodily Integrity, in the Legal System of Iran and the Common Law of England. Medical Law Journal. 2026; 20: 16.  </div> تمامیت جسمانی, خسارت جسمی, عامل زیان, زیان‌دیده, نظام حقوقی کامن‌لا Physical Integrity, Physical Harm, Damage Agent, Injured Party, Common Law Legal System 226 239 http://ijmedicallaw.ir/browse.php?a_code=A-10-2364-2&slc_lang=fa&sid=1 Sanjar Fakhri سنجر فخری 100319475328460015551 100319475328460015551 No Department of Law, Faculty of Law, Edalat University, Tehran, Iran. گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه عدالت، تهران، ایران. Amir Bozorgmehr امیرعباس بزرگمهر yoonatanss@gmail.com 100319475328460015552 100319475328460015552 Yes Department of Private Law, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه حقوق خصوصی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.