دوره 14، شماره 55 - ( زمستان 1399 )                   جلد 14 شماره 55 صفحات 335-305 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی و عضو باشگاه پژوهشگران جوان، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)،
چکیده:  
آنچه از بلوغ همواره به عنوان آغاز مسؤولیت و محدودیت‌های انسان مکلف یاد می‌شود، رسیدن دختر و پسر به سن خاص است، اما صرف نظر از مبنای شرعی آن، بلوغ پدیده‌ای است طبیعی با فعلیت رسیدن استعداد جنسی و قوای تولید مثل. معیار و ضابطه‌ای که در آیه 6 سوره مبارکه نساء (بلغ انکاح) تسریح شده است، هرچند روایات و اخبار بساری متذکر نشانه‌های گوتاگون برای تفسر این مرحله از توانایی جنسی شده‌اند و سنین متععد را برای آن بیان نموده‌اند، با این حال، توجه به بلوغ از منظر توانایی و قدرت باروری، متأثر از عوامل بسیاری همچون اثلیم و ویژگی‌های آب و هوایی است. این مسأله چندان در حوزره‌های فقهی و حقوقی مورد عنایت نبوده، اگرچه در مؤلفه‌های علوم طبیعی مورد استناد قرار می‌گیرد.
با این اوصاف، از فقه پویا انتظار می‌رود با نگاهی نو به مبنا و مفهوم بلوغ، این پدیده را متناسب با شرایط و عوامل مؤثر بر آن بررسی کند و مورد ارزیابی قرار دهد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1399/7/27 | پذیرش: 1399/10/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.