1- گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران،
2- گروه حقوق، دانشکده الهیات، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3- گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران،
چکیده:
زمینه و هدف: با توجه به پیشرفتهای قابل توجهی که در عرصه قانونگذاری جزایی صورت گرفته است، اما این قوانین همچنان نیازمند تغییراتی هستند، از جمله اینکه بهرهگیری از دیدگاه فقها و اسلامشناسان درباره اعمالی نظیر زنا که جرم متناسب با آن نیز در قانون مجازات اسلامی بیان شده است، قول مشهور فقها و یا نظریات آنان به عنوان معیار در نظر گرفته نشده است. به همین دلیل پژوهش حاضر درصدد است تا به دیدگاههای مقدس اردبیلی و قانون مجازات اسلامی در باب زنا بپردازد.
مواد و روشها: روش مورد استفاده در پژوهش حاضر، توصیفی - تحلیلی است که به شکل تطبیقی نسبت به دیدگاههای مقدس اردبیلی و قانون مجازات اسلامی میپردازد.
یافتهها: در خصوص زنای محصنه بر اساس ماده 225 حد زنا برای زانی محصن و زانیه محصنه رجم است، اما در صورت عدم امکان رجم چنانچه جرم با بینه صادر شده باشد، موجب اعدام زانی محصن و زانیه محصنه و در غیر این صورت موجب صد ضربه شلاق برای هر یک میباشد، این در حالی است که مقدس اردبیلی در خصوص زنای محصنه فقط رجم را بیان نمودهاند. در خصوص ثبوت زنا علاوه بر 4 بار اقرار یا شهادت شهود مورد توافق محقق و قانون، در قانون مجازات اسلامی علم قاضی هم اضافه شده است.
ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
نتیجهگیری: مقدس اردبیلی توبه فرد زانی یا زانیه را باعث سقوط حد میداند، اما در قانون مجازات اسلامی زنا اگر با اقرار باشد، توبه قبل از اثبات زنا میتواند مورد قبول واقع شود، اما اگر به صورت بینه باشد، توبه قابل قبول نیست. همچنین مقدس اردبیلی حدود زنا برای فرد بالغ و عاقل میداند، اما بر اساس ماده 228 اگز زانی نابالغ و زانیه بالغ باشد، زانی مجازات نمیشود، اما به زانیه 100 ضربه تازیانه وارد میشود، خواه محصن باشد یا غیر محصن.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
دریافت: 1400/7/18 | پذیرش: 1400/11/6