دوره 16، شماره 57 - ( 1-1401 )
جلد 16 شماره 57 صفحات 1033-1017 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه حقوق، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران،
2- گروه حقوق خصوصی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3- گروه حقوق خصوصی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران،
2- گروه حقوق خصوصی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3- گروه حقوق خصوصی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران،
چکیده:
زمینه و هدف: در سالهای اخیر پیشرفتهای بسیار زیادی در عرصه تکنولوژی رخ داده است. یکی از این حوزهها، مسأله سلولهای بنیادی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی و تحلیل مقررات آییننامهای موجود در این حوزه میباشد.
روش: این تحقیق از نوع نظری بوده، روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی میباشد و روش جمعآوری اطلاعات به صورت کتابخانهای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است.
ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش حاضر نشان میدهد که مسأله استفاده و دسترسی به سلولهای بنیادی جهت تحقیق و پژوهش مورد توجه واقع نشده است. از طرفی، با توجه به اینکه ژنها و اطلاعات ژنتیکی موجود در آنها، قابلیت اختصاصیافتن دارند و نیز ارزش تبادل و خرید و فروش هم دارند، میتوان آنها را واجد وصف مال دانست، پس از آنجایی که سلولهای بنیادی، اوصاف خاص مال را با خود دارند، میتوانند در زمره اموال، قرار گیرند و مالکیت بر آنها نیز میتواند از هر حیثی، متفاوت باشد.
نتیجهگیری: در حقوق داخلی ایران با توجه به خلأهای بسیار زیاد در مقررات آییننامهای موجود، برای جلوگیری از سوءاستفادههای احتمالی در این فناوری، بایستی ضمن تدوین مقررات لازم، نسبت به مدیریت و حل تعارض منافع بین عوامل درگیر در این فناوری، اقدام گردد، هرچند در فقدان مصوبات قوی راجع به فرایندهای مرتبط با سلولهای بنیادی، در نظام کنونی میتوانیم از نظریه «مسئولیت اعمال منعنشده» استفاده نماییم.
روش: این تحقیق از نوع نظری بوده، روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی میباشد و روش جمعآوری اطلاعات به صورت کتابخانهای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است.
ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش حاضر نشان میدهد که مسأله استفاده و دسترسی به سلولهای بنیادی جهت تحقیق و پژوهش مورد توجه واقع نشده است. از طرفی، با توجه به اینکه ژنها و اطلاعات ژنتیکی موجود در آنها، قابلیت اختصاصیافتن دارند و نیز ارزش تبادل و خرید و فروش هم دارند، میتوان آنها را واجد وصف مال دانست، پس از آنجایی که سلولهای بنیادی، اوصاف خاص مال را با خود دارند، میتوانند در زمره اموال، قرار گیرند و مالکیت بر آنها نیز میتواند از هر حیثی، متفاوت باشد.
نتیجهگیری: در حقوق داخلی ایران با توجه به خلأهای بسیار زیاد در مقررات آییننامهای موجود، برای جلوگیری از سوءاستفادههای احتمالی در این فناوری، بایستی ضمن تدوین مقررات لازم، نسبت به مدیریت و حل تعارض منافع بین عوامل درگیر در این فناوری، اقدام گردد، هرچند در فقدان مصوبات قوی راجع به فرایندهای مرتبط با سلولهای بنیادی، در نظام کنونی میتوانیم از نظریه «مسئولیت اعمال منعنشده» استفاده نماییم.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1400/9/15 | پذیرش: 1401/11/11
دریافت: 1400/9/15 | پذیرش: 1401/11/11
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |