دوره 18، شماره 59 - ( 1-1403 )                   جلد 18 شماره 59 صفحات 816-797 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه فقه و حقوق، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.،
2- گروه حقوق، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3- گروه فقه و حقوق، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.،
چکیده:  
زمینه و هدف: یکی از اهداف اساسی هر جامعه و نظام سیاسی، ایجاد و گسترش عدالت در تمامی ابعاد اجتماعی است. تحقق این نوع عدالت در حقوق پزشکی، یکی از اهداف بنیادین این حوزه محسوب می‌شود. با این حال، رعایت حقوق بیماران تنها با در نظر گرفتن مصلحت‌های متغیر زمانی و مکانی ممکن است. گاهی پزشک با تضاد میان اجرای عدالت و رعایت مصلحت مواجه می‌شود که در چنین شرایطی انتخاب یکی از آن‌ها ضرورت می‌یابد.
روش: این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و ابزار کتابخانه‌ای به بررسی و تبیین تضاد میان مصلحت و عدالت در نظام حقوقی پزشکی ایران می‌پردازد.
ملاحظات اخلاقی: در این پژوهش اصل امانتداری، صداقت، بی‌طرفی و اصالت اثر رعایت شده است.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تأمین منافع بیماران در بستر جامعه قابل تحقق است. حفظ نظم و انسجام جامعه و تأمین منافع عمومی بر منافع فردی اولویت دارد. 
نتیجه‌گیری: حفظ اسرار بیماران، به  عنوان بخشی از منافع عمومی، پیش‌نیازی برای حفظ جامعه و جلوگیری از اختلال در نظام پزشکی است. همان‌گونه که حفظ نظم بر سایر قواعد تقدم دارد، تأمین منافع عمومی نیز اولویت دارد.

 
واژه‌های کلیدی: حقوق پزشکی، حقوق بیمار، مصلحت، عدالت، تضاد
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1402/9/4 | پذیرش: 1403/1/19

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.