دوره 20، شماره 61 - ( 1-1405 )
جلد 20 شماره 61 صفحات 62-45 |
برگشت به فهرست نسخه ها
صادق تاریوردی*1 
، محمدحسین صادقی2 ، محمود عباسی3
، محمدحسین صادقی2 ، محمود عباسی3
1- مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- . قاضی دادسرای دیوان عالی کشور، تهران، ایران.،
3- مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.،
2- . قاضی دادسرای دیوان عالی کشور، تهران، ایران.،
3- مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.،
چکیده:
زمینه و هدف: در نظام حقوقی ایران به تبعیت از نظام حقوق نوشته قانون به عنوان منبع اصلی نظام حقوقی ایران مورد توجه بوده و رویه قضایی را صرفاً با دخالت هیأت عمومی دیوان عالی کشور مورد شناسایی قرار گرفته و حقوق پزشکی نیز به عنوان بخشی از نظام حقوقی به تبع از این موضوع مستثنا نمیباشد. از طرفی تکوین رویه قضایی در نظام حقوقی ایران امری تدریجی است و قاعدتاً با صدور یک رأی قابل ایجاد نیست و نیازمند عنصر تکرار میباشد. حال سؤال اساسی آن است آیا در نظام حقوقی ایران و به تبع در نظام حقوق پزشکی یک رأی مشخص دادگاه به تنهایی میتواند موجد و منبع قاعده حقوقی قرار گیرد؟
روش: روش مورد استفاده در پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و در این راستا، از منابع معتبر کتابخانهای استفاده میشود.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، ملاحظات اخلاقی از جمله امانتداری، صداقت علمی و عدم جانبداری غیر علمی رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش حاضر حکایت از آن دارد که نظام حقوق پزشکی میتواند تحت تأثیر خوانش جدید از رویه قضایی و بهرهبرداری در کنار قوانین و مقررات موجود امکان اینکه یک رأی مستقل بتواند به عنوان منبع قاعدهساز، نقش اساسی و مؤثری در تحول و توسعه نظام حقوقی ایفا نماید، امکانپذیر میباشد، خصوصاً اینکه نیاز حقوق پزشکی به رویه قضایی به جهت جوان و نوپابودن از سایر حوزههای حقوق بیشتر احساس میگردد.
نتیجهگیری: هدف نهایی این پژوهش نشاندادن اهمیت جایگاه رویه قضایی در مفهوم نوین آن، یعنی ایجاد رویه با یک رأی مشخص دادگاه به مثابه یک منبع مستقل حقوق در نظام حقوقی و ضرورت جدیگرفتن آن خصوصاً در نظام حقوق پزشکی است.
روش: روش مورد استفاده در پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و در این راستا، از منابع معتبر کتابخانهای استفاده میشود.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، ملاحظات اخلاقی از جمله امانتداری، صداقت علمی و عدم جانبداری غیر علمی رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش حاضر حکایت از آن دارد که نظام حقوق پزشکی میتواند تحت تأثیر خوانش جدید از رویه قضایی و بهرهبرداری در کنار قوانین و مقررات موجود امکان اینکه یک رأی مستقل بتواند به عنوان منبع قاعدهساز، نقش اساسی و مؤثری در تحول و توسعه نظام حقوقی ایفا نماید، امکانپذیر میباشد، خصوصاً اینکه نیاز حقوق پزشکی به رویه قضایی به جهت جوان و نوپابودن از سایر حوزههای حقوق بیشتر احساس میگردد.
نتیجهگیری: هدف نهایی این پژوهش نشاندادن اهمیت جایگاه رویه قضایی در مفهوم نوین آن، یعنی ایجاد رویه با یک رأی مشخص دادگاه به مثابه یک منبع مستقل حقوق در نظام حقوقی و ضرورت جدیگرفتن آن خصوصاً در نظام حقوق پزشکی است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1404/8/30 | پذیرش: 1404/11/14
دریافت: 1404/8/30 | پذیرش: 1404/11/14
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |