در سه دهه اخیر، به‌ ویژه از اوایل دهه ‌1970 یعنی هم‌زمان با جنبش‌های اجتماعی و سیاسی در دنیای اسلام و افزایش افراطی‌گری مذهبی ستیزه‌جویانه بین گروه‌های مسلمان، علاقه وافری به اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر و سازگاری آن با اسلام مشاهده شده است. کتاب‌ها و مقالاتی به زبان عربی و فارسی توسط مفسران برجسته سنت‌گرای اسلامی هم‌چون محمد غزالی بین مصری‌ها و آیت‌الله جعفر سبحانی تبریزی بین ایرانیان نوشته شده است که ذکر تنها پاره‌ای از آن‌ها تأییدی است بر توجه و علاقه مستندات بین‌المللی به طرفداران سنت اسلامی، اگرچه انتقاد اصلی جهان اسلام از این اعلامیه در مورد سکولاریسم و کینه‌توزی نسبت به ایده‌های متفاوت فلسفی یا مذهبی می‌باشد. چنین تصور می‌شود که اساس سکولاریستی اعلامیه برای توجه به اصل لاینفک و جدایی‌ناپذیر حقوق بشر از استحکام چندانی برخوردار نیست. شاید نکته مهم در سخنرانی‌ها در مورد حقوق بشر سکولار، که نظریه‌پردازان مسلمان حقوق‌دان را نیز تحریک کرده، انفصال هر چیز مذهبی است که به اعتقاد آنان مانعی بر سر راه توسعه و پیشرفت حقوق بشر می‌باشد.