کنوانسیون برن پیمان بین‌المللی است که اعضا و امضاکنندگان آن را کشورها تشکیل می‌دهند. با نگاهی به مقررات موجود در سند اخیر این کنوانسیون، یعنی سند پاریس 1971 اصلاحی 1979 مشخص می‌شود که از نظر واضعان این سند، کشورها دارای اوصاف مختلفی هستند که بر حسب هریک از این اوصاف، وضعیتشان از حیث اختیارات و تعهدات مقرر در قبال این سند متغیر می‌گردد. در این تحقیق به طور اختصار ضمن بیان ویژگی‌های اعضا که در نظر تدوین‌کنندگان سند عامل مهم در تعیین میزان اختیارات و تعهدات آن‌ها محسوب می‌گردد، به ذکر تفاوت‌هایی که متصف‌بودن به هر یک از این اوصاف از حیث ایجاد تعهد یا امکان استثناکردن برخی مقررات به وجود آورده است، می‌پردازیم.