امروزه اختراعات دارویی بخش مهمی از تولیدات صنعتی را به خود اختصاص داده است و شرکت‌های بزرگ سرمایه‌گذاری به این مقوله توجه نشان داده‌اند و خواهان حمایت از این اختراعات در جهت اطمینان برای سرمایه‌گذاری در این حوزه می‌باشند. ضمن این‌که پیشرفت در این حوزه خود منافع بشری در پی دارد، اما حمایت بدون قید و شرط از این اختراعات در تعارض با حق بر سلامتی افراد قرار دارد که از جمله حقوق بنیادین بشر است. بنابراین در سال‌های اخیر حق اختراعات دارویی و تأثیر آن در تحقق حقوق بشر، به یکی از مباحث چالش‌برانگیز موضوع حقوق مالکیت فکری در میان کشورهای در حال توسعه تبدیل شده است. از یکسو کشورهای توسعه‌یافته خواستار گسترش دایره حمایت از اختراعات دارویی هستند و از طرف دیگر کشورهای در حال توسعه معتقدند که حمایت قوی از اختراعات دارویی، بر حق دسترسی بیماران به داروها تأثیر منفی گذاشته است. بنابراین بررسی این مسأله از منظر حقوق بین‌الملل ضرورتی انکارناپذیر است. متعاقب این مسأله، مقاله حاضر تلاش می‌نماید با بررسی و تفسیر حقوقی و به طور خاص با تفسیر ماده 27 موافقت‌نامه تریپس در رویه قضایی سازمان تجارت جهانی، چالش میان حق اختراع دارویی و حقوق بشر را مورد بررسی و تبیین قرار دهد.