دوره 11، شماره 42 - ( پاییز 1396 )                   جلد 11 شماره 42 صفحات 65-82 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار، گروه حقوق، دانشگاه مفید، قم، ایران. (نویسنده مسؤول)
2- دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:  
احتمال ابتلای به بیماری یکی از مسائلی است که همواره موجب دغدغه و مایه نگرانی بسیاری از شهروندان است، به ویژه برای افرادی که به لحاظ شغلی یا به جهت روابط خطرناک و یا شرایط محیطی در معرض ابتلای به نوعی از بیماری قرار می‌گیرند. فرض مسأله جایی است که فرد بالفعل مبتلای به هیچ بیماری تشخیص داده نشده است و در آینده نیز ابتلای وی مسلم و تخلف‌ناپذیر نیست، اما بر حسب غالب این احتمال وجود دارد که وی مبتلا به بیماری باشد، ولی به لحاظ دشواری بررسی و تشخیص و یا دوران نهفتگی، فعلاً قابل تشخیص نباشد و احتمالاً بیماری در آینده قوام خواهد گرفت و در هر حال واهمه ابتلا برای فرد وجود دارد. در این مقاله مسأله فوق تحت عناوین افزایش خطر ابتلای به بیماری و ترس از ابتلای به بیماری در دو نظام حقوقی ایران و امریکا مورد بررسی قرار داده شده است و معیارها و ضوابط جبران خسارات احتمالی در این دو نظام با توجه به قوانین و آرای قضایی مورد تحلیل قرار گرفته است. در حقوق ایران با توجه به قوانین موجود، احتمال ابتلای به بیماری به عنوان یک خسارت مادی سبب مسؤولیت مدنی نمی‌شود، اگرچه که به عنوان زیان معنوی چه در قوانین موضوعه و چه در منابع فقهی می‌توان مبانی را برای مسؤولیت مدنی در این خصوص پیدا نمود. در حقوق امریکا در باب احتمال ابتلای به بیماری آرای متعدد و متفاوتی صادر شده است، دادگاه‌های مختلف با اتخاذ معیارهای گوناگون برخی دعاوی را پذیرفته‌اند و برخی دعاوی هم رد شده است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۹