Medical Law Journal

fa تعارض قاعده فراش با آزمایش ژنتیک در تشخیص نسب The conflict between Farash's Rule and Genetic Testing in the Diagnosis of Ancestry پژوهشي Original Article <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: برخلاف اثبات رابطه مادر با فرزند که به خاطر ملاحظه و ثبت واقعه ولادت، چندان مشکل نیست، اثبات رابطه پدر با فرزند (ابوت و بنوت) به دلیل پنهانی‌بودن منشأ ایجاد آن، دشواری‌های خاصی را در عالم حقوق و پرونده‌های قضایی ایجاد کرده است. به همین دلیل قانونگذار برای تشخیص نسب فرزند متولدشده، قاعده‌ای موسوم به قاعده فراش را به تبعیت از فقه امامیه پذیرفته و قانون مدنی در مواد 1158 و 1159 احکام آن را تبیین کرده است. این پژوهش به بررسی جایگاه این قاعده به عنوان یک اماره قانونی در مقام تعارض با دلیل علمی آزمایش ژنتیک به عنوان یک اماره قضایی در تشخیص نسب می‌پردازد. روش: این تحقیق از نوع نظری بوده، روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی است و جمع‌آوری اطلاعات به صورت کتابخانه‌ای با مراجعه به کتب صورت گرفته است. ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافته‌ها: اگرچه قاعده فراش به عنوان رهیافتی برای مشکل تعیین نسب از طرف قانونگذار ارائه شده است، اما باید دانست که باتوجه به عدم حصری‌بودن ادله اثبات نسب، ماهیت و جایگاه روش‌های دقیق علمی همچون آزمایش ژنتیک در تشخیص نسب، قابل توجه و بررسی حقوقی می‌باشد. حکم کلی در مقام تعارض اماره قانونی فراش و اماره قضایی آزمایش ژنتیک، مقدم‌ساختن اماره قضایی بر اماره قانونی است. نتیجه‌گیری: در صورتی که نتیجه آزمایش ژنتیک در مورد تشخیص نسب با اعمال قاعده فراش تعارض داشته باشد، با توجه به ماهیت این دلیل علمی که اطمینان‌آور بوده و یک اماره قضایی است، بر قاعده فراش که یک اماره قانونی است، مقدم می‌شود.  </div> <div style="text-align: justify;">Background and Aim: Contrary to the proof of the mother-child relationship, which is not so difficult due to the consideration and registration of the birth event, the proof of the father-child relationship (Obovat and Bonovat) has created special difficulties in the world of law and court cases due to the secrecy of its origin. For this reason, the legislator has adopted a rule known as Farash rule in accordance with Imamiyah jurisprudence to determine the <a name="_Hlk166878162">ancestry</a> of a born child and has specifically mentioned it in Articles 1158 and 1159 of the Civil Code. This research examines the position of this rule as a legal rule in conflict with the scientific reason of genetic testing as a judicial rule in determining ancestry. Method: This research is of a theoretical type, the research method is descriptive-analytical, and the collection of information is library-based by referring to books. Ethical Considerations: In all stages of writing the present research, while respecting the originality of the texts, honesty and trustworthiness have been observed. Results: Although Farash's rule has been presented by the legislator as a solution to the problem of determining ancestry, it should be known that due to the non-exclusiveness of evidence to prove ancestry, the nature and place of precise scientific methods such as genetic testing in determining ancestry is significant and legal review. The general ruling in the conflict between the legal evidence of the mattress and the judicial evidence of genetic testing is to prioritize the judicial evidence over the legal evidence. Conclusion: If the result of the genetic test in the case of ancestry detection conflicts with the application of the Farash rule, it will take precedence over the Farash rule which is a legal rule, considering the nature of this scientific reason, which is reassuring and a judicial finding. Please cite this article as: Karimi A, Moosavi SO. The conflict between Farash's Rule and Genetic Testing in the Diagnosis of Ancestry. Medical Law Journal. 2025; 19: e34.</div> قاعده فراش, آزمایش ژنتیک, نسب, تعارض Farash's Rule, Genetic Testing, Ancestry, Conflict 524 535 http://ijmedicallaw.ir/browse.php?a_code=A-10-735-1&slc_lang=fa&sid=1 Abbas Karimi عباس کریمی 100319475328460015036 100319475328460015036 No Department of Private and Islamic Law, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Abbas Karimi1 , Seyed Omid Moosavi2 Abbas Karimi1 , Seyed Omid Moosavi2 سیدامید موسوی omtb1371@gmail.com 100319475328460015037 0009-0009-3792-4673 Yes Department of Jurisprudence and Law, Shahid Motahari University, Tehran, Iran. گروه فقه و حقوق، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران.