دوره 9، شماره 33 - ( تابستان 1394 )                   جلد 9 شماره 33 صفحات 11-54 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Taghizadeh E, Abbasi M, Alipour S. Civil liability of physicians for emergency patients (With comparative study of law Iran and the United Kingdom). Medical Law Journal. 2015; 9 (33) :11-54
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-308-fa.html
تقی زاده ابراهیم، عباسی محمود، علیپور سحر. مسؤولیت مدنی پزشک در قبال بیماران اورژانسی (با مطالعه تطبیقی حقوق ایران و انگلستان) . فصلنامه علمی- پژوهشی حقوق پزشکی. 1394; 9 (33) :11-54

URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-308-fa.html


1- گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2- مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و رئیس کمیته حقوق طب انتقال خون، انجمن علمی حقوق پزشکی تهران، ایران
3- دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده:  
در این مقاله، کوشش شده است تا موضوع مهمی چون مسؤولیت مدنی پزشک در قبال بیماران اورژانسی (آن هم به شکلی تطبیقی) برای نخستین بار در ادبیات حقوقی کشورمان به نحو مستقل مورد بررسی قرار گیرد. جهت دستیابی به این مهم، مسؤولیت مدنی پزشک در قبال بیماران اورژانسی از دو بعد مورد بررسی قرار گرفته است: الف:مسؤولیت مدنی پزشک در قبال ترک نجات یا امتناع از درمان بیماران اورژانسی؛ ب:مسؤولیت مدنی پزشک در ازای قصور در درمان بیماران اورژانسی. یافته های پژوهش نشان میدهد که بر اساس ماده واحده قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی، صرف ترک نجات جان یا امتناع از درمان بیماران اورژانسی توسط پزشک (ترک فعل) از مصادیق بارز تقصیر به شمار می آید و مسؤولیت مدنی پزشک را به دنبال خواهد داشت. و چنانچه از این ترک فعل نتیجه مجرمانه ای چون فوت یا نقص عضو نیز حادث شود پزشک به دلیل سهل انگاری بر اساس مواد 295 و 450 ق.م.ا ضامن خواهد بود. از طرفی هرچند بر اساس قانون، اخذ رضایت به درمان و جراحی در فوریتهای پزشکی از بیمار یا ولی وی (در صورت در دسترس نبودن) لازم نیست لیکن چنین استثنائی مجوز تقصیر نخواهد بود فلذا پزشک در صورت تقصیر در جریان درمان یا جراحی بر اساس مواد 497-495 و 450 ق.م.ا مسؤولیت مدنی خواهد داشت. در نظام حقوقی انگلستان نیز به دلیل فقدان قوانین موضوعه اصل بر عدم مسؤولیت تارک فعل (پزشک) در قبال نجات بیماران اورژانسی است. با وجود این رویه- های قضایی متفاوت در این کشور نشان می دهد امروزه بر این اصل استثنائاتی مبنی بر پذیرش وجود یک «رابطه خاص» (میان پزشک و بیمار)  وارد شده است. بعلاوه پزشکان در طول درمان موظف به رعایت یک استاندارد مراقبتی هستند؛ با وجود این، رویکرد دادگاهها بر اساس طبقه بندی بیماران به بیماران غیر هوشیار اورژانسی و هوشیار اورژانسی، متفاوت است.
نوع مطالعه: مروری |
دریافت: 1393/8/9 | پذیرش: 1394/3/2

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی حقوق پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Iranian Journal of Medical Law

Designed & Developed by : Yektaweb