دوره 20، شماره 61 - ( 1-1405 )
جلد 20 شماره 61 صفحات 437-422 |
برگشت به فهرست نسخه ها
رضا مقدم1 
، حسین گلدوزیان*2 
، علیاکبر اسمعیلی1
، حسین گلدوزیان*2 ، علیاکبر اسمعیلی1
1- گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.،
2- گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
2- گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
چکیده:
زمینه و هدف: جرائم پزشکی و دارویی، یکی از اصلیترین جرائمی هستند که میتوانند توسط اشخاص حقوقی اعم از اشخاص حقوقی عمومی و خصوصی ارتکاب یابند. این نوع مسئولیت به ویژه پس از بحران کرونا اهمیت ویژهای یافت که شرکتهای دارویی هم در سطوح بینالمللی هم در سطوح داخلی، واکسنهای آلوده در اختیار مراکز پزشکی و درمانی قرار داده یا اینکه نهادهای دولتی متصدی مانند وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در انتقال محمولههای دارویی به بیماران تقصیر داشتهاند. آنچه از اهداف این تحقیق میباشد، اولاً شناسایی مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی در نظام حقوقی ایران؛ ثانیاً شناسایی مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی در نظام حقوقی انگلستان؛ نهایتاً بررسی تفاوتهای میان نهاد مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی بین نظامهای حقوقی ایران و انگلستان است.
روش: روش پژوهش حاضر مبتنی بر روش توصیفی ـ تحلیلی است. در این راستا، از منابع کتابخانهای موجود در سطح دو نظام حقوقی ایران و انگلستان برای ترسیم رویکرد کلیشان در ارتباط با مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی استفاده میشود.
ملاحظات اخلاقی: در این تحقیق، اصول امانتداری علمی، عدم تبعیض و اصالت متن مورد رعایت قرار گرفته است.
یافتهها: بدیهی است که با توجه به اینکه در قانون مجازات اسلامی 1392 به مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی اشاره شده و مورد پذیرش قرار گرفته است؛ اهمیت پرداختن به مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی، از اهمیت بیشتری برخوردار میگردد. در نظام حقوقی انگلستان، قوانین جزایی خاص در ارتباط با مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی تصویب و رویه قضایی متعددی نیز در این زمینه با توجه به پیشینه طولانیتر آن نسبت به ایران وجود دارد.
نتیجهگیری: مبانی مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی ناشی از ارتکاب جرائم پزشکی در نظام حقوقی ایران، در سایه عدم رویکرد حقوقی واحد، بر اساس مبانی فقهی همچون قاعده لاضرر، تسبیب و... قابل توصیف است، اما در نظام حقوقی انگلستان بر مبنای حقوق بشری، یعنی حق بر سلامت بیماران و حمایت از حقوق مصرفکننده دنبال میشود. شرایط مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی ناشی از ارتکاب جرائم پزشکی در نظام حقوقی ایران و انگلستان نیز با یکدیگر متفاوت هستند.
روش: روش پژوهش حاضر مبتنی بر روش توصیفی ـ تحلیلی است. در این راستا، از منابع کتابخانهای موجود در سطح دو نظام حقوقی ایران و انگلستان برای ترسیم رویکرد کلیشان در ارتباط با مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی استفاده میشود.
ملاحظات اخلاقی: در این تحقیق، اصول امانتداری علمی، عدم تبعیض و اصالت متن مورد رعایت قرار گرفته است.
یافتهها: بدیهی است که با توجه به اینکه در قانون مجازات اسلامی 1392 به مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی اشاره شده و مورد پذیرش قرار گرفته است؛ اهمیت پرداختن به مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی، از اهمیت بیشتری برخوردار میگردد. در نظام حقوقی انگلستان، قوانین جزایی خاص در ارتباط با مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در اثر ارتکاب جرائم پزشکی تصویب و رویه قضایی متعددی نیز در این زمینه با توجه به پیشینه طولانیتر آن نسبت به ایران وجود دارد.
نتیجهگیری: مبانی مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی ناشی از ارتکاب جرائم پزشکی در نظام حقوقی ایران، در سایه عدم رویکرد حقوقی واحد، بر اساس مبانی فقهی همچون قاعده لاضرر، تسبیب و... قابل توصیف است، اما در نظام حقوقی انگلستان بر مبنای حقوق بشری، یعنی حق بر سلامت بیماران و حمایت از حقوق مصرفکننده دنبال میشود. شرایط مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی ناشی از ارتکاب جرائم پزشکی در نظام حقوقی ایران و انگلستان نیز با یکدیگر متفاوت هستند.
واژههای کلیدی: مسئولیت کیفری شخص حقوقی، جرائم پزشکی، بیمارستان، کلینیک زیبایی، شرکتهای دارویی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دانشگاههای علوم پزشکی
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1403/11/3 | پذیرش: 1404/9/22
دریافت: 1403/11/3 | پذیرش: 1404/9/22
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |