دوره 20، شماره 61 - ( 1-1405 )
جلد 20 شماره 61 صفحات 225-212 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Karimi A, Mahdian M. Reassessment of the Duty of Disclosure in Medical Treatment Contracts. MLJ 2026; 20 (61) :212-225
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-2024-fa.html
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-2024-fa.html
کریمی عباس، مهدیان محسن. بازپژوهی تعهد به اطلاعرسانی در قراردادهای درمان. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1405; 20 (61) :212-225
عباس کریمی1 
، محسن مهدیان*2 
، محسن مهدیان*2
1- گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.،
2- گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2- گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده:
زمینه و هدف: تعهد به اطلاعرسانی در قراردادهای درمان از مسائل مناقشهبرانگیز حقوق پزشکی است، به ویژه از آن جهت که این تعهد عمدتاً در مرحله پیشقراردادی مطرح میشود و قانونگذار ایران نیز نصّ صریحی درباره مبنای حقوقی و ضمانت اجرای آن ارائه نکرده است. ابهام در شناسایی این تعهد، امکان جبران خسارات ناشی از عدم ارائه اطلاعات از سوی پزشک یا بیمار را با تردید مواجه ساخته است. هدف پژوهش حاضر تبیین مبنای حقوقی تعهد به اطلاعرسانی و تعیین جایگاه آن در قراردادهای درمان است.
روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، اسناد قانونی و رویههای حقوقی انجام شده است.
ملاحظات اخلاقی: در پژوهش حاضر جنبههای اخلاقی مطالعه کتابخانهای شامل اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که رابطه پزشک و بیمار ماهیتی قراردادی دارد و بر اساس نظریه مقتضای عمومی عقود، تمامی قراردادها متضمن تعهد به تعامل هستند. تعهد به اطلاعرسانی به عنوان یکی از مصادیق اساسی این تعامل، بدون توجه به معین یا نامعینبودن عقد، در قراردادهای درمان جریان دارد و تعهدی طرفینی محسوب میشود. پزشک مکلف است اطلاعات مؤثر درتصمیمگیری آگاهانه بیمار را ارائه نماید و در مقابل، بیمار نیز موظف به اعلام اطلاعات مرتبط با وضعیت بیماری خود در حد متعارف است.
نتیجهگیری: بر مبنای تعهد به تعامل، تخلف پزشک از تعهد به اطلاعرسانی موجب تحقق مسئولیت قراردادی و ضمان عقدی است و تقصیر وی مفروض تلقی میشود، در حالی که عدم ایفای این تعهد از سوی بیمار میتواند مانع مطالبه خسارت گردد. بنابراین تعهد به اطلاعرسانی در قراردادهای درمان باید به عنوان یک تعهد قراردادی الزامآور مورد شناسایی قرار گیرد.
روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، اسناد قانونی و رویههای حقوقی انجام شده است.
ملاحظات اخلاقی: در پژوهش حاضر جنبههای اخلاقی مطالعه کتابخانهای شامل اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که رابطه پزشک و بیمار ماهیتی قراردادی دارد و بر اساس نظریه مقتضای عمومی عقود، تمامی قراردادها متضمن تعهد به تعامل هستند. تعهد به اطلاعرسانی به عنوان یکی از مصادیق اساسی این تعامل، بدون توجه به معین یا نامعینبودن عقد، در قراردادهای درمان جریان دارد و تعهدی طرفینی محسوب میشود. پزشک مکلف است اطلاعات مؤثر درتصمیمگیری آگاهانه بیمار را ارائه نماید و در مقابل، بیمار نیز موظف به اعلام اطلاعات مرتبط با وضعیت بیماری خود در حد متعارف است.
نتیجهگیری: بر مبنای تعهد به تعامل، تخلف پزشک از تعهد به اطلاعرسانی موجب تحقق مسئولیت قراردادی و ضمان عقدی است و تقصیر وی مفروض تلقی میشود، در حالی که عدم ایفای این تعهد از سوی بیمار میتواند مانع مطالبه خسارت گردد. بنابراین تعهد به اطلاعرسانی در قراردادهای درمان باید به عنوان یک تعهد قراردادی الزامآور مورد شناسایی قرار گیرد.
واژههای کلیدی: تعهد به اطلاعرسانی، قرارداد درمان، مقتضای عمومی عقود، تعامل قراردادی، مسئولیت قراردادی پزشک
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1404/6/26 | پذیرش: 1404/11/18
دریافت: 1404/6/26 | پذیرش: 1404/11/18
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
