fa تأدیب جسمانی طفل به عنوان ابزار تربیت در پرتو حق بر سلامت: مطالعه تطبیقی حقوق ایران، سوئیس و اسناد بین‌الملل پژوهشي Original Article <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><span dir="RTL">آسیب‌پذیری بالقوه اطفال و وابستگی آنان به بزرگسالان، اقتضا می‌کند تا همه جوامع، در راستای الزامات حق سلامت طفل، صرف نظر از موقعیت فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی، خشونت و به طور خاص تنبیه جسمانی اطفال حتی برای تأدیب را پایان داده و نه‌تنها مرتکبین را مجازات کنند، بلکه ذهنیت شهروندان، جوامع و شرایط اقتصادی ـ اجتماعی مؤثر در ارتکاب یا توجیه آن را تغییر دهند. بنابراین تحت تأثیر مطالعات علمی مختلف، تعهدات بین‌المللی و همچنین ملاحظات حقوق بشری هیچ نوعی از خشونت و تأدیب جسمانی نسبت به اطفال قابل توجیه نیست و در صورت ارتکاب، همه اَشکال مختلف آن نسبت به این دسته قابل پیشگیری و مجازات است، با این وجود در برخی کشورها این اقدام یا مجاز شمرده می‌شود و یا سطح حساسیت به این نوع از خشونت جسمانی و نقض حق بر سلامت طفل وضعیت قابل قبولی ندارد و معمولاً با اغماض مواجه می‌گردد. در مقاله حاضر این سؤال اساسی مورد نظر است که با نظر به حق بر سلامت اطفال، حقوق کیفری کشورهای ایران و سوئیس چه قوانین و سیاستی را برای مقابله و محدودسازی تأدیب جسمانی این اشخاص تصویب و به رسمیت شناخته‌اند؟ این مسأله با روش توصیفی ـ تحلیلی و ابزار کتابخانه‌ای در حقوق این دو کشور بررسی شده است. در حقوق ایران کماکان معیار تأدیب‌بودن را عاملی برای توجیه خشونت جسمانی قلمداد می‌شود، زیرا این اقدام از تعریف سوءرفتار مقرر در بند &laquo;ت&raquo; ماده 1 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 استثنا شده است. این در حالی است در حقوق سوئیس می‌توان با توجه به مؤلفه‌های حاکم بر حق بر سلامت، تأدیب جسمانی به عنوان یک حق محدود از سوی والدین پیش‌بینی شده است و ضوابط یا ضمانت اجراهای تخطی از آن را پیش‌بینی شده است؛ سیاستی که در مقررات ایران مغفول مانده است. مضافاً این‌که به رسمیت‌شناختن این تأدیب به عنوان شکلی نوین از اقدام تأمینی و تربیتی نسبت به اطفال و نوجوانان بزه‌کار نیازمند سازوکاری واضح و شفاف در مقررات کیفری است.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;">Described The potential harm of children and their dependence on adults, the authority can end all societies, in line with the requirements of good health of the child, only in terms of cultural, economic and social status, violence and in particular corporal punishment of children even for discipline and not It not only allows perpetrators, but also changes the mentality of citizens, communities and socio-economic conditions in promoting or justifying it. Using various scientific studies, international obligations as well as human rights considerations, no kind of physical violence and discipline against children can be justified and if it is promoted, not all things are different from this category, it is predictable and permissible. However, in some countries this action is either allowed or sensitized to this type of physical violence and violation of the right to health if the situation is not acceptable and is done specifically with negligence. In your article, the main question that is currently being considered is what laws and policies have been adopted and recognized to counteract and restrict the physical establishment of these people, considering the right to children&#39;s health, criminal law, the answer of Iran and Switzerland? This issue has been studied by descriptive-analytical method and library tools in the law of these two countries. In Iranian law, the criterion for emphasizing the existence of aspirations to justify physical violence is still considered to be that if it does so, it is available if the provisions of Article 1 of the Law on the Protection of Children and Adolescents adopted in 1399 are regulated. However, in Swiss law, according to the components of the right to health, physical approval as a right by the parents can be foreseen and it is weak or the guarantee of the performance of the violation of it has been foreseen; A policy that has been neglected in Iranian regulations. In addition, the recognition of this endorsement as a new form of security and educational practices for juvenile delinquents requires a clear and transparent construct in criminal law.<br> <br> Please cite this article as: Asyabi Bakhshkandi H, Yousefzadeh A, Shadmanfar MR. Physical Discipline of Child as an Educational Tool with Emphasis on Right to Health (A Comparative Study of Iranian and Swiss Laws and International Documents). Iran J Med Law 2021; 14(55): 229-253.</div> تأدیب جسمانی, تنبیه جسمانی, شکنجه, طفل, حق بر سلامت Corporal Punishment, Physical Punishment, Torture, Child, Right to Health 229 253 http://ijmedicallaw.ir/browse.php?a_code=A-10-1411-1&slc_lang=fa&sid=1 Heydar Asyabi Bakhshkandi حیدر آسیابی بخشکندی alijavadi567@gmail.com 10031947532846008961 10031947532846008961 No Islamic Azad University, Isfahan Branch (Khorasgan), Isfahan, Iran دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران Ali Yousefzadeh علی یوسف‌زاده ali.yousef1146@yahoo.com 10031947532846008962 10031947532846008962 Yes Department of Humanities and Law, Islamic Azad University, Isfahan Branch (Khorasgan), Isfahan, Iran. (Corresponding author) گروه علوم انسانی و حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران. (نویسنده مسؤول) Mohammad Reza Shadmanfar محمدرضا شادمانفر mrsh23@gmail.com 10031947532846008963 10031947532846008963 No Department of Humanities and Law, Islamic Azad University, Isfahan Branch (Khorasgan), Isfahan, Iran گروه علوم انسانی و حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران