fa اعتباربخشی وصیت تملیکی از سوی وراث پژوهشي Original Article <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;">زمینه و هدف:</span></strong> یکی از مسائل پرچالش و پربحث در زمینه وصیت، دشواری شناخت عواملی است که سبب معلق شدن وصیت شود مقاله حاضر به اعتباربخشی وصیت تملیکی از سوی وراث، پرداخته است. هدف ما در این پژوهش تبیین نمودن اعتبار بخشیدن به وصیت تملیکی از سوی وراث می&shy;باشد.<br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;">مواد و روش‌ها:</span></strong> <span style="letter-spacing:-.1pt;">این مقاله، بصورت؛ توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه &shy;ای- اسنادی سعی در رسیدن به مقصود مورد نظر دارد.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.2pt;">یافته‌ها: </span></strong>وصیت در تنوّع تصرف&shy; هایی است که شخص برای زمان بعد از مرگ خود می&shy; کند. در وصیت تملیکی پس از ایجاب موصی تشخیص دقیق ماهیت قبول موصی&shy;له آثار فراوانی به دنبال خواهد داشت. اگر قبول را جزء یا رکن وصیت بدانیم و بدون آن وصیت باطل باشد، وصیت تملیکی عقد خواهد بود که فقهای مذاهب اسلامی پیرو این نظر هستند. ولی اگر قبول بدون اعتبار باشد یا اینکه وصیت از عوامل قهری انتقال باشد، وصیت تملیکی ایقاع خواهد بود. و اینجاست که جایگاه اخلاق حسنه در اعتباربخشی به این نوع وصیت نمود پیدا می&shy;کند.<br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;">ملاحظات اخلاقی:</span></strong> از ابتدا تا انتهای مقاله با پایبندی به اصول صداقت و امانت&shy;داری تهیه و تدوین گردیده است.<br> <strong><span dir="RTL" style="letter-spacing:-.1pt;">نتیجه‌گیری:</span></strong> <span dir="RTL">فقهای مذاهب اسلامی معتقدند که وصیت برای ورثه جز با تنفیذ سایرین نافذ نخواهد بود در مورد ماهیت وصیت مازاد بر ثلث اکثر فقها آن را وصیتی از جانب موصی دانسته‌اند که تنفیذ آن منوط به موافقت ورثه بوده است در مورد زمان تنفیذ هم اکثراً معتقدند زمان تنفیذ یا رد وصیت پس از مرگ موصی است و رد یا پذیرش وصیت توسط ورثه در زمان حیات موصی ارزش فقهی و حقوقی ندارد. بنابراین اخلاق ایجاب می&shy; نماید، آنچه موصی در زمان حیات وصیت نموده، وراث با تنفیذ آن بعد از مرگ موصی به آن اعتبار ببخشند.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Aim:</strong> One of the most challenging and controversial issues in relating to the will is the difficulty with recognizing the factors imposing suspension on the will. The present paper deals with giving credence to a testamentary disposition by heirs and heiresses.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> This descriptive-analytical research was done using documentary and library studies.<br> <strong>Results:</strong> A will is a type of possession that a person leaves before their death. When it comes to a testamentary disposition, after affirmation of the testator, the exact recognition of the nature of the pre-deceased beneficiaries&#39; acceptance will have many effects. If acceptance of succession is considered as a part or fundamental of a will to the extent that the will is invalid without it, then the testamentary disposition is thought of as a contract that the Islamic jurists largely concur with it. Nevertheless, when acceptance of succession is invalid or the will is regarded as one of the irresistible factors of the transfer, the will is possessory. In such cases, having good morals relating to giving credence to such a will is of importance.<br> <strong>Ethical considerations:</strong> Confidentiality and trustworthiness have been carefully observed throughout this paper.<br> <strong>Conclusion</strong>: Islamic jurists suggest that a will shall not be valid for a heir except when it is approved by other heirs. When it comes to the nature of the testamentary disposition more than one third of the estate, most jurists have regarded it as a will bequeathed by the testator which its acceptance needs the consent of other heirs. With regard to the time of ratification, most jurists believe that admitting or denying a will is only possible after the death of the testator, and so the rejection or acceptance of the will by the heirs during the testator&#39;s life has no jurisprudential or legal value. Therefore, morality requires that the heirs give credence to a will after the testator&#39;s death by approving of what the deceased has bequeathed.<br> <br> <strong>Cite this article as:&nbsp;</strong>Fathi Sh, Barati F, Hosseini Sh. Giving Credence to a Testamentary Disposition by Heirs and Heiresses. <em>Medical Law Journal </em>2021; Legal Innovation.</div> وصیت؛ موصی؛ موصی له؛ تملیکی؛ تعلیق Will, Testator, Heirs and heiresses, Possessory, Suspension 273 287 http://ijmedicallaw.ir/browse.php?a_code=A-10-1824-1&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Hadi Fathi سید هادی فتحی fhadif741@gmail.com 100319475328460010369 100319475328460010369 No Department of Jurisprudence and Foundations of Islamic Law, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Farajollah Barati فرج الله براتی farajollahbarati2000@gmail.com 100319475328460010370 100319475328460010370 Yes Department of Jurisprudence and Islamic Law’s Basics, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی, واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Seyed Hesamoldin Hosseini سید حسام الدین حسینی shesam_hoseini@yahoo.com 100319475328460010371 100319475328460010371 No Department of Jurisprudence and Fundamentals of Islamic Law, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran گروه علوم قرآن و حدیث، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران