1- گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.،
2- گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده:
زمینه و هدف: جراحی زیبایی که تا پیش از این «درمان» تلقی نمیگشت، یکی از دستاوردهای جدید علم پزشکی است که امروزه همسو با تغییر و تحول نیازهای مادی و معنوی انسان در تطبیق با مقتضیات زمان و با هدف حفظ تعادل روحی و بهبود روانی فرد، نوعی درمان تلقی میگردد. اکنون، اگرچه تردیدهای حاصل از مشروعیت اخلاقی و حقوقی جراحی زیبایی تا حدود زیادی مرتفع شده و مشروعیت آن تقویت گردیده است، اما لزوم توجه و ضرورت اهتمام به اجرا و صیانت از قواعد، اصول و استانداردهای اخلاقی همچنان باقی است. از این رو ضرورت بررسی قواعد و اصول اخلاق پزشکی و راههای تضمین و صیانت از سلامتی، حفظ کرامت و حریم خصوصی فرد در اینگونه جراحیها که زمینه و هدف اصلی این پژوهش میباشد، بیش از گذشته احساس میگردد.
روش: این مقاله به روش توصیفی ـ تحلیلی، به صورت کتابخانهای و با ابزار فیشبرداری کتب، مقالات، قوانین و بررسی تحلیلی یافتهها نگارش یافته است.
ملاحظات اخلاقی: صداقت و امانتداری علمی در تمام قسمتهای پژوهش حاضر رعایت شده است.
یافتهها: جراحی زیبایی به دلیل ویژگیهای انتخابیبودن، فقدان فوریت و اضطرار، اهداف نه صرفاً درمانی و ارتباط با جنبههای روانشناسی با موضوعات اخلاقی جدیدی رو به رو شده و نتیجتاً باعث ایجاد تحولاتی ضروری در اخلاق پزشکی سنتی گردیده است.
نتیجهگیری: این تحقیق، قواعد و قوانین اخلاق پزشکی موجود را پاسخگوی اقتضائات نوین پزشکی ندانسته و بر پیشبینی تمهیدات لازم جهت آموزش مستمر و منطبق با دستاوردهای نوین جهانی، فرهنگسازی منطبق با شرایط زمانی و راهکارهای اجراییشدن اخلاق پزشکی و شناسایی و رفع موانع اجرایی این اصول تأکید کرده و این فرآیند را در جهت حفظ، توسعه و اعتلای اخلاق پزشکی ضروری میداند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
دریافت: 1402/3/30 | پذیرش: 1402/10/23