دوره 19، شماره 60 - ( 1-1404 )
جلد 19 شماره 60 صفحات 345-329 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Jalilian M. Evaluation of the Jurisprudential-Legal Approach to the Conditions of Organ Transplantation from Animals to Humans with an
Emphasis on Medical Necessity. MLJ 2025; 19 (60) :329-345
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1846-fa.html
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1846-fa.html
جلیلیان محمد. ارزیابی رویکرد فقهی ـ حقوقی نسبت به شرایط پیوند عضو از حیوان به انسان
با تأکید بر ضرورتهای پزشکی. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1404; 19 (60) :329-345
گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.
چکیده:
زمینه و هدف: پیوند عضو از حیوان به انسان، آینده علوم پیوندی را دچار چالشهای عمده فقهی ـ حقوقی نموده است، اگرچه با توجه به مزایایی همچون متناسبنمودن عرضه و تقاضا در زمینه پیوند عضو، طولانیبودن مدت انتظار برای دریافت عضو پیوندی و...، ضرورتهای پزشکی ایجاب مینماید که پیوند عضو از حیوان به انسان صورت بگیرد، اما در مقابل، خطر انتقال بیماریهای عفونی و ویروسی از حیوان به انسان و عدم پذیرش عضو پیوندی از حیوان به انسان از معایب این نوع پیوند برشمرده است.
روش: در این پژوهش از روش توصیفی ـ تحلیلی استفاده شده است.
ملاحظات اخلاقی: در تمامی مراحل نگارش صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد، با توجه به اینکه همچنان در سطح قوانین داخلی جمهوری اسلامی ایران، قوانینی به صورت خاص در این حوزه به تصویب نرسیده است و حتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز فاقد دستورالعملها و آییننامههای خاص است، لذا بر اساس اصول قانون اساسی باید به موازین عام فقهی در این خصوص مراجعه نمود. در این خصوص، سؤال اصلی آن است که رویکرد فقهی ـ حقوقی نسبت به شرایط پیوند عضو از حیوان به انسان با توجه به ضرورتهای پزشکی چیست؟
نتیجهگیری: نتیجه تحقیق به این صورت است که در فقدان قواعد موضوعه، باید گفت که از نظر فقه امامیه، پیوند عضو از حیوان به انسان در شرایط اضطرار منعی ندارد، مگر در مواردی که مفسدهای با خود داشته باشد.
روش: در این پژوهش از روش توصیفی ـ تحلیلی استفاده شده است.
ملاحظات اخلاقی: در تمامی مراحل نگارش صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد، با توجه به اینکه همچنان در سطح قوانین داخلی جمهوری اسلامی ایران، قوانینی به صورت خاص در این حوزه به تصویب نرسیده است و حتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز فاقد دستورالعملها و آییننامههای خاص است، لذا بر اساس اصول قانون اساسی باید به موازین عام فقهی در این خصوص مراجعه نمود. در این خصوص، سؤال اصلی آن است که رویکرد فقهی ـ حقوقی نسبت به شرایط پیوند عضو از حیوان به انسان با توجه به ضرورتهای پزشکی چیست؟
نتیجهگیری: نتیجه تحقیق به این صورت است که در فقدان قواعد موضوعه، باید گفت که از نظر فقه امامیه، پیوند عضو از حیوان به انسان در شرایط اضطرار منعی ندارد، مگر در مواردی که مفسدهای با خود داشته باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1403/4/26 | پذیرش: 1403/8/9
دریافت: 1403/4/26 | پذیرش: 1403/8/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
