زمینه و هدف: توسعه فرآیند جامع اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، مدنی و سیاسی است که با هدف بهبود مستمر رفاه کل جمعیت و همه افراد ایجاد می‌شود. از آنجا که حق بر توسعه در شمول حقوق بشر و از مصادیق حقوق نسل سوم (همبستگی) است، لذا در حقوق بین‌الملل معاصر، از قواعد غیر قابل سلب بشری در سراسر دنیا شناخته می‌شود. حق بر سلامت نیز بخشی اساسی از حقوق بشر است و برای نیل به زندگی شرافتمندانه و برخورداری از بالاترین استانداردهای قابل دستیابی سلامت جسمی و روانی ضروری تلقی می‌شود. نظر به اینکه تمامی حقوق بشر دارای وابستگی متقابل، تقسیم‌ناپذیر و مرتبط با یکدیگر هستند، ارتقای حق بر توسعه موجب می‌گردد که بهره‌مندی از سایر حقوق بشر، از جمله حق بر سلامت ارتقا یابد.
روش: این تحقیق از نوع نظری بوده، و روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی است. روش گردآوری داده‌ها به صورت کتابخانه‌ای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات انجام شده است.
ملاحظات اخلاقی: در تحقیق حاضر، اصل امانتداری، صداقت، بی‌طرفی و اصالت اثر رعایت شده است.
یافته‌ها: عهدنامه حق بر توسعه به منزله برداشتن گامی مهم در تحقق حق مزبور شناخته می‌شود، نه‌تنها به این دلیل که الزام‌آور است، بلکه مشتمل بر هنجارهای عینی و دقیق‌تر در مقایسه با حقوق نرم قبل از خود است. نویسندگان در این مقاله به مطالعه و تدقیق پیش‌نویس معاهده حق بر توسعه پرداخته و زمینه ایجاد و ویژگی‌های آن از نظر محتوای هنجاری را با تأکید بر حق بر سلامت بررسی کرده‌اند.
نتیجه‌گیری: گفتگو در خصوص «پیش‌نویس عهدنامه حق بر توسعه»، عملیاتی‌کردن این حق را در تمام جوامع مورد هدف قرار داده و روند ایجاد آن در نظام حقوق بین‌الملل دورنمای دیگری را در راستای محقق ساختن حق بر توسعه و فرا تر از آن، تحقق تمامی حقوق بشر از جمله حق بر سلامت نمایان کرده است.