دوره 18، شماره 59 - ( 1-1403 )
جلد 18 شماره 59 صفحات 1049-1037 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sanei S, Fallah Kharyeki M, Rouhi M. Areas for Resolving Conflicts between Medical and Pharmaceutical Laws through Achieving Uniform Legal Rules. MLJ 2024; 18 (59) :1037-1049
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1925-fa.html
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1925-fa.html
صانعی شکوفه، فلاح خاریکی مهدی، روحی محبوبه. زمینههای رفع تعارض قوانین پزشکی و دارویی
از طریق دستیابی به قواعد متحدالشکل حقوقی. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1403; 18 (59) :1037-1049
شکوفه صانعی1 
، مهدی فلاح خاریکی*2 
، محبوبه روحی3
، مهدی فلاح خاریکی*2 ، محبوبه روحی3
1- گروه حقوق، واحد آیتا... آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.،
2- گروه حقوق، واحد آیتا... آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
3- گروه علوم سیاسی، واحد آیتا... آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.،
2- گروه حقوق، واحد آیتا... آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
3- گروه علوم سیاسی، واحد آیتا... آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.،
چکیده:
زمینه و هدف: وجود تعارض در قوانین پزشکی و دارویی کشورهای متبوع اشخاص خصوصی ، یکی از مهمترین چالشها در اجرای مقررات داخلی کشورها است، به ویژه در هنگامی که هیچ عامل مرجحی برای ترجیح یک نظام حقوقی بر نظام حقوقی دیگر وجود ندارد. از این رو بررسی زمینههای رفع این تعارض به عنوان مسألهای ضروری در مطالعات حقوقی به شمار میرود.
روش: پژوهش حاضر از حیث ماهیت و روش، توصیفی ـ تحلیلی است. در این تحقیق، ابتدا با بهرهگیری از روش توصیفی، مفاهیم، مبانی نظری و چهارچوبهای حقوقی مرتبط با تعارض قوانین در حوزه پزشکی و دارویی تبیین شده و سپس با رویکرد تحلیلی، امکانسنجی دستیابی به قواعد متحدالشکل حقوقی به منظور رفع یا کاهش این تعارضها مورد بررسی قرار گرفته است.
ملاحظات اخلاقی: در انجام این تحقیق، اصول و روشهای اخلاق علمی به طور کامل رعایت شده است. بدینمنظور از هرگونه سرقت علمی پرهیز شده و کلیه مطالب، نظریات و دادههای اقتباسشده از آثار دیگران با ذکر دقیق منبع مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین اصل امانتداری علمی در نقل قولها، بازنمایی صحیح دیدگاهها و اجتناب از تحریف یا جهتدهی نادرست به دادهها رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که گسترش تعاملات فرامرزی در حوزه پزشکی و دارویی، از جمله تولید، توزیع و مصرف داروها، انجام پژوهشهای پزشکی مشترک و گردش بیماران، موجب افزایش موارد تعارض قوانین میان نظامهای حقوقی مختلف شده است. اختلاف در استانداردهای تولید دارو، مقررات صدور مجوز، مسئولیت مدنی و کیفری پزشکان و شرکتهای دارویی و نیز تفاوت در نظامهای نظارتی، از مهمترین عوامل بروز این تعارضها به شمار میرود.
نتیجهگیری: نتیجه نهایی پژوهش نشان میدهد که حرکت به سوی تدوین قواعد متحدالشکل، مستلزم همکاری دولتها، سازمانهای بینالمللی و نهادهای تخصصی حوزه سلامت است. همچنین پیشنهاد میشود نظامهای حقوقی داخلی با رویکردی انعطافپذیر، زمینه پذیرش و اجرای این قواعد را فراهم آورند تا ضمن ارتقای ایمنی و کیفیت خدمات پزشکی و دارویی، از حقوق بیماران و ذینفعان به طور مؤثرتری حمایت شود.
روش: پژوهش حاضر از حیث ماهیت و روش، توصیفی ـ تحلیلی است. در این تحقیق، ابتدا با بهرهگیری از روش توصیفی، مفاهیم، مبانی نظری و چهارچوبهای حقوقی مرتبط با تعارض قوانین در حوزه پزشکی و دارویی تبیین شده و سپس با رویکرد تحلیلی، امکانسنجی دستیابی به قواعد متحدالشکل حقوقی به منظور رفع یا کاهش این تعارضها مورد بررسی قرار گرفته است.
ملاحظات اخلاقی: در انجام این تحقیق، اصول و روشهای اخلاق علمی به طور کامل رعایت شده است. بدینمنظور از هرگونه سرقت علمی پرهیز شده و کلیه مطالب، نظریات و دادههای اقتباسشده از آثار دیگران با ذکر دقیق منبع مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین اصل امانتداری علمی در نقل قولها، بازنمایی صحیح دیدگاهها و اجتناب از تحریف یا جهتدهی نادرست به دادهها رعایت شده است.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که گسترش تعاملات فرامرزی در حوزه پزشکی و دارویی، از جمله تولید، توزیع و مصرف داروها، انجام پژوهشهای پزشکی مشترک و گردش بیماران، موجب افزایش موارد تعارض قوانین میان نظامهای حقوقی مختلف شده است. اختلاف در استانداردهای تولید دارو، مقررات صدور مجوز، مسئولیت مدنی و کیفری پزشکان و شرکتهای دارویی و نیز تفاوت در نظامهای نظارتی، از مهمترین عوامل بروز این تعارضها به شمار میرود.
نتیجهگیری: نتیجه نهایی پژوهش نشان میدهد که حرکت به سوی تدوین قواعد متحدالشکل، مستلزم همکاری دولتها، سازمانهای بینالمللی و نهادهای تخصصی حوزه سلامت است. همچنین پیشنهاد میشود نظامهای حقوقی داخلی با رویکردی انعطافپذیر، زمینه پذیرش و اجرای این قواعد را فراهم آورند تا ضمن ارتقای ایمنی و کیفیت خدمات پزشکی و دارویی، از حقوق بیماران و ذینفعان به طور مؤثرتری حمایت شود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1403/9/19 | پذیرش: 1404/2/31
دریافت: 1403/9/19 | پذیرش: 1404/2/31
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
