دوره 18، شماره 59 - ( 1-1403 )
جلد 18 شماره 59 صفحات 1077-1063 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rahmani Mahlabani M, Ghanbarpour B, Abbasi M. The Impact of Suspension of Performance of Healthcare Contracts
on the Efficiency of the Health System: A Comparative
Approach between Iran and England. MLJ 2024; 18 (59) :1063-1077
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1976-fa.html
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1976-fa.html
رحمانی مهلبانی میلاد، قنبرپور بهنام، عباسی مجید. تأثیر تعلیق اجرای قراردادهای درمانی بر کارآمدی نظام سلامت:
رویکرد تطبیقی ایران و انگلستان. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1403; 18 (59) :1063-1077
1- گروه حقوق خصوصی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.،
چکیده:
زمینه و هدف: نظامهای سلامت به عنوان زیرساختهای حیاتی جوامع، متکی بر کارآمدی قراردادهای درمانی میان ارائهدهندگان خدمات و دریافتکنندگان آن هستند. در این میان، نهاد «تعلیق اجرای قرارداد» به ویژه در شرایط اضطراری همچون بیماریهای فراگیر، بحرانهای اقتصادی یا کمبود منابع درمانی، نقشی تعیینکننده در توازن حقوق و منافع طرفین ایفا میکند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر حقوقی و اقتصادی تعلیق اجرای قراردادهای درمانی بر کارآمدی نظام سلامت، با رویکرد تطبیقی در نظامهای حقوقی ایران و انگلستان، و تحلیل مبانی قانونی، رویههای قضایی و پیامدهای عملی آن است.
روش: این مطالعه با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و روش تطبیقی انجام شده است. منابع مورد استفاده شامل قوانین موضوعه ایران (مانند قانون مدنی، قانون مسئولیت مدنی، قوانین و مقررات ناظر بر خدمات درمانی و آییننامههای وزارت بهداشت)، اسناد بینالمللی، رویههای قضایی محاکم ایران و انگلستان (از جمله آرای دیوان عالی و محاکم تخصصی) و همچنین تحلیل دکترین حقوقی و مبانی «تحلیل اقتصادی حقوق» است.
ملاحظات اخلاقی: در تدوین این پژوهش، کلیه اصول اخلاق علمی، از جمله رعایت امانتداری، احترام به اصالت علمی اثر، پرهیز از تحریف مفاهیم حقوقی و ارجاع شفاف به دکترین و آرای قضایی رعایت شده است.
یافتهها: در نظام حقوقی ایران، هرچند مفهوم تعلیق اجرای تعهدات در قراردادهای درمانی به طور مشخص در قانون پیشبینی نشده است، اما با استناد به قواعد عمومی قراردادها (مواد 226، 229، ۲۴۰ و ۲۷۹ قانون مدنی) و اصول حاکم بر قراردادهای درمانی، امکان اعمال نهاد تعلیق در شرایط فورسماژور یا عدم امکان موقت اجرا قابل استنباط است. در مقابل، نظام حقوقی انگلستان، مبتنی بر دکترین خنثیسازی و اصول قراردادهای درمانی وزارت بهداشت و خدمات رفاهی و رویه قضایی محاکم، بستر روشنی برای تعلیق موقت یا تعدیل قراردادهای درمانی فراهم کرده است.
نتیجهگیری: ایجاد سازوکارهای قانونی شفاف و مبتنی بر تحلیل اقتصادی برای تعلیق اجرای قراردادهای درمانی، به ویژه در شرایط اضطراری، ضرورتی انکارناپذیر در راستای ارتقای کارآمدی نظام سلامت است. تجارب انگلستان در تدوین مقررات مشخص، پیشبینی سازوکارهای حل و فصل اختلاف و اتکا به رویه قضایی مؤثر، میتواند الگوی مناسبی برای اصلاح و توسعه نظام حقوقی ایران در این حوزه باشد.
روش: این مطالعه با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و روش تطبیقی انجام شده است. منابع مورد استفاده شامل قوانین موضوعه ایران (مانند قانون مدنی، قانون مسئولیت مدنی، قوانین و مقررات ناظر بر خدمات درمانی و آییننامههای وزارت بهداشت)، اسناد بینالمللی، رویههای قضایی محاکم ایران و انگلستان (از جمله آرای دیوان عالی و محاکم تخصصی) و همچنین تحلیل دکترین حقوقی و مبانی «تحلیل اقتصادی حقوق» است.
ملاحظات اخلاقی: در تدوین این پژوهش، کلیه اصول اخلاق علمی، از جمله رعایت امانتداری، احترام به اصالت علمی اثر، پرهیز از تحریف مفاهیم حقوقی و ارجاع شفاف به دکترین و آرای قضایی رعایت شده است.
یافتهها: در نظام حقوقی ایران، هرچند مفهوم تعلیق اجرای تعهدات در قراردادهای درمانی به طور مشخص در قانون پیشبینی نشده است، اما با استناد به قواعد عمومی قراردادها (مواد 226، 229، ۲۴۰ و ۲۷۹ قانون مدنی) و اصول حاکم بر قراردادهای درمانی، امکان اعمال نهاد تعلیق در شرایط فورسماژور یا عدم امکان موقت اجرا قابل استنباط است. در مقابل، نظام حقوقی انگلستان، مبتنی بر دکترین خنثیسازی و اصول قراردادهای درمانی وزارت بهداشت و خدمات رفاهی و رویه قضایی محاکم، بستر روشنی برای تعلیق موقت یا تعدیل قراردادهای درمانی فراهم کرده است.
نتیجهگیری: ایجاد سازوکارهای قانونی شفاف و مبتنی بر تحلیل اقتصادی برای تعلیق اجرای قراردادهای درمانی، به ویژه در شرایط اضطراری، ضرورتی انکارناپذیر در راستای ارتقای کارآمدی نظام سلامت است. تجارب انگلستان در تدوین مقررات مشخص، پیشبینی سازوکارهای حل و فصل اختلاف و اتکا به رویه قضایی مؤثر، میتواند الگوی مناسبی برای اصلاح و توسعه نظام حقوقی ایران در این حوزه باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1403/4/14 | پذیرش: 1403/10/28
دریافت: 1403/4/14 | پذیرش: 1403/10/28
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
