دوره 6، شماره 23 - ( زمستان 1391 )                   جلد 6 شماره 23 صفحات 71-45 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sadathosseini S A. Authority of medical expert’s opinion to prove incapacity. MLJ. 2012; 6 (23) :45-71
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-421-fa.html
سادات حسینی سید عباس. حجیت نظریه کارشناسی پزشکی در اثبات حجر. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1391; 6 (23) :71-45

URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-421-fa.html


مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی / دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد و رییس دفتر نمایندگی انجمن علمی حقوق پزشکی ایران در استان یزد
چکیده:  

یکی از ادله مورد استناد محاکم قضایی جهت صدور حکم حجر، نظریه پزشکی در مورد وضعیت روحی روانی و میزان مسؤولیت‌پذیری افراد است و این امر در اکثر کشورها متداول است. رویه قضایی ایران، دلالت نظریه کارشناسی مبنی بر وجود جنون یا عدم رشد عقلی، در اکثریت موارد قاطع دعوا یا تعیین‌کننده و از اهمیت ویژه‌ای در این زمینه برخوردار است. حال سؤال مهمی که در اینجا مطرح است، قدرت تقابل نظریه کارشناس (به‌عنوان یک دلیل یا اماره) در رد سایر امارات معارض از جمله شهادت شهود، تحقیقات محلی یا سوابق فرد از جمله عملکرد اجتماعی و اعمال حقوقی است که باید از دیدگاه حقوقی به آن پاسخ داده شود. در این مطالعه نتیجه‌ای که گرفته می‌شود این است که میزان حجیت نظریه پزشکی در مورد احراز جنون (یکی ازسبب‌های حجر) به دلیل ماهیت جنون و نحوه ارتباط آن با علم پزشکی، موضوعیت داشته و به غیر از نظریه کارشناسی اصلح (از نظر تخصص یا تعداد) قابل اغماض نبوده و با وجود امارات معارض، قابل اسقاط نیست، ولی در مورد عدم رشد عقل معاش، به دلیل ماهیت و تعریف عدم رشد و نحوه‌ی ارتباط آن با علم پزشکی، نظریه کارشناس جنبه طریقیت داشته و در تقابل با دلایل و بینات شرعی و قانونی دیگر تاب مقاومت نداشته و قابل اغماض به نظر می‌رسد. در مورد تشخیص عدم بلوغ (به‌عنوان سومین سبب حجر) با توجه به معیار قانونی آن که همان نرسیدن به سن مشخص است، همانند تعیین عدم رشد نظریه کارشناسی پزشکی را می‌توان به‌عنوان یک اماره درنظر گرفت.

واژه‌های کلیدی: کارشناسی، پزشکی، حجیت، حجر

دریافت: 1391/8/30 | پذیرش: 1391/10/5

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Medical Law Journal

Designed & Developed by : Yektaweb