دوره 15، شماره 56 - ( 1-1400 )                   جلد 15 شماره 56 صفحات 383-401 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohseni E. Posthumous Reproduction in comparative law. MLJ. 2021; 15 (56) :383-401
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1121-fa.html
محسنی الهه. بررسی باروری پسامرگ در حقوق تطبیقی. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1400; 15 (56) :383-401

URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1121-fa.html


گروه حقوق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
چکیده:  
زمینه و هدف: باروری پسامرگ به روشی از باروری مصنوعی گفته می ­شود که با استفاده از گامت فرد متوفی صورت گیرد. این نوع باروری مباحث و چالش ­های اخلاقی و حقوقی بسیاری را برانگیخته است. کشورهای مختلف دنیا رویکردهای قانونی متفاوتی نسبت به این نوع باروری، شرایط دستیابی و آثار آن دارند. این پژوهش سعی دارد با استفاده از مطالعه تطبیقی حقوق کشورهای دنیا، رویکرد­های مختلف قانونی به این پدیده را معرفی کرده و راه­کارهای گوناگون موجود و نقاط ضعف و قوت هریک را تبیین نماید.
مواد و روش‌ها: این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی به مطالعه تطبیقی حقوق کشورهای خارجی و شناخت تکنیک­ ها و راه­کار­های حقوقی گوناگون درخصوص باروری پسامرگ، شرایط دستیابی و آثار آن می­ پردازد. به این منظور، مطالعه حقوق کشورهای ایران، فرانسه، یونان و انگلیس مورد تاکید قرار می­ گیرد.
یافته‌ها: در ایران، با توجه به نقص قانونی موجود و اختلاف­ نظر عمیق فقها و مراجع تقلید، رویه­ های گوناگونی در مراکز درمانی پدید آمده و موجب طرح پرونده­ های قضایی متعددی در این خصوص در دادگاه­ ها شده­ است. هریک از این کشورها رویکرد متفاوتی به باروری پسامرگ دارد و به ترتیب دارای وضعیت ابهام قانونی، ممنوعیت کامل، تجویز محدود و تجویز گسترده و آزادانه این نوع باروری می باشند.
ملاحظات اخلاقی: در تمامی مراحل نگارش این پژوهش، اصول اخلاقی پژوهش به ویژه رعایت اصالت متن، صداقت، رازداری و امانت­داری رعایت شده است.
نتیجه‌گیری: از نظر نگارنده، دلایل اخلاقی و حقوقی مخالفان باروری پسامرگ به ویژه حق کودک بر برخورداری از پدر و مادر نظریه ممنوعیت این نوع باروری را تقویت می­ نماید. همچنین تجویز باروری پسامرگ در مدت عده وفات که از سوی برخی فقها مورد تایید قرار گرفته است، به دلیل دشواری و حساسیت تصمیم­ گیری و انجام باروری در دوره سوگ و مدت کوتاهی پس از فوت همسر قابل انتقاد است. در هر حال، تجویز این عمل توسط قانون­گذار ایران نیازمند ابداع، شفافیت و صراحت قانونی درخصوص شرایط دسترسی و آثار آن در زمینه نسب و ارث کودک متولد می­ باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1399/1/25 | پذیرش: 1400/1/29

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Medical Law Journal

Designed & Developed by : Yektaweb