دوره 15، شماره 56 - ( 1-1400 )                   جلد 15 شماره 56 صفحات 19-37 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asadi H, Kordbacheh Hossein Abad M. Jurisprudential-Legal Investigation of the Surgeons’ Civil Liability in Plastic Surgeries with an Emphasis on Islamic Penal Code of Law Passed in 2013. MLJ. 2021; 15 (56) :19-37
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1295-fa.html
اسدی حسن، کردبچه حسین‌آباد محسن. بررسی فقهی - حقوقی مسؤولیت مدنی پزشک در جراحی‌های زیبایی با تأکید بر، ق.م.ا مصوب 1392. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1400; 15 (56) :19-37

URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1295-fa.html


1- گروه الهیات، گرایش فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:  
زمینه و هدف: در تحقیق حاضر مبنای مسؤولیت مدنی پزشک جراح زیبایی مورد مطالعه قرار گرفته و در همین راستا مسائلی همچون ماهیت تعهد پزشک، انواع مسؤولیت پزشک، مفهوم خطای پزشکی، تعهدات و الزامات جراحان زیبایی و ترمیمی در گستره حقوق پزشکی و بسیاری مسائل دیگر مطرح شده است. هدف ما در این تحقیق تبیین مسئوولیت مدنی پزشک در جراحی‌های زیبایی می‌باشد.
مواد وروش‌ها: این تحقیق با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و با روش فیش‌برداری تدوین گردیده است.
یافته‌ها: یافته‌ها حاکی از این است که؛ پیشرفت دانش پزشکی از یک‌سو و ضرورت‌های اجتماعی و ارتقای سطح معاش از سویی دیگر از عواملی هستند که گسترش گرایش به جراحی‌های پلاستیک را به ویژه در دهه‌های اخیر موجب شده‌اند.
ملاحظات اخلاقی: در این تحقیق با از ابتدا تا انتها با تکیه بر اصول اخلاقی و امانتداری و صداقت نگارش یافته است.
نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان می‌دهد که اهدافی که در جراحی زیبایی مورد نظر متقاضیان این عمل و اطبا می‌باشند، تا اندازه‌ای از هدف اصلی اعمال پزشکی که پیشگیری از بیماری و درمان بیمار است فاصله می‌گیرد. در حقوق ایران قانون‌گذار مبنای مسؤولیت پزشک را مبتنی بر تقصیر دانسته و برای او فرض تقصیر کرده است. گاهی پزشک با درج شرط برائت می‌تواند از مسؤولیت رهایی یابد «اما با توجه به اوصاف جراحی زیبایی و لزوم حفظ ایمنی بیشتر در آن و عدم توقف مصالح جامعه بر انجام این جراحی، باید قائل به این بود که اخذ برائت جراحان زیبایی نمی‌تواند موجب جابه‌جایی بار اثبات تقصیر باشد و تنها کافی است زیان‌دیده، رابطه سببیت میان عمل جراح زیبایی و خسارت را ولو به طور کلی، به اثبات برساند و پس از این دیگر جراح است که باید ثابت کند که اولاً: جراحی مزبور با توجه به منافع مورد انتظار، امری عقلایی و مشروع بوده است؛ ثانیاً: اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی کافی نسبت به بیمار صورت گرفته است؛ ثالثاً: زیان وارده ناشی از عاملی خارج از کنترل جراح بوده که ناشی از نقص علم پزشکی یا واکنش خاص بدن بیمار به عمل جراحی بوده است، تا موجب رفع مسؤولیت او گردد».
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1399/7/12 | پذیرش: 1399/10/24

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Medical Law Journal

Designed & Developed by : Yektaweb