BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1939-fa.html
، کیوان صداقتی*2 
، احسان آقامحمدآقایی1
2- گروه حقوق عمومی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
زمینه و هدف: ظهور و شیوع بیماری کرونا را میتوان مصداقی بارز از ایجاد وضعیت اضطراری محسوب کرد که از مهمترین آثار و پیامدهای حقوقی آن، تغییر و تحول الگوی قانونگذاری برخی کشورها در مواجهه با این وضعیت، به منظور مدیریت و تمشیت بهتر و کارآمدتر امور است، چراکه به نظر میرسد با الگوهای قانونگذاری عادی و مرسوم، نتوان این وضعیت اضطراری را مدیریت نمود. سؤال اصلی مورد پژوهش آن است که الگوی قانونگذاری در کشورهای عضو بریکس در مواجهه با وضعیت اضطراری ناشی از کرونا چه بوده و از منظر مقایسهای، چه شباهتها و تفاوتهایی در این زمینه قابل ذکر است؟
روش: در تحقیق حاضر که با روش توصیفی ـ تحلیلی نگاشته شده، کوشش شده است الگوهای قانونگذاری در کشورهای عضو گروه بریکس، در مواجهه با این وضعیت در این کشورها مورد بررسی قرار گیرد.
ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: نتیجه حاصل از این مطالعه نشان میدهد که کشورهای مزبور، سیاستهای رفتاری متنوع و متفاوتی را برای مدیریت شرایط اضطراری ناشی از کرونا به کار گرفتهاند و نظامات قانونگذاری متنوعی را اجرا نمودهاند که میتوان آنها را ذیل سه عنوان «نظام جبران»، «نظام انطباق» و «نظام تلفیقی بازدارنده» بازشناسی کرد.
نتیجهگیری: هرچند این نظامها هم در ماهیت و هم در ساختارهای مورد استفاده و هم در نحوه کاربست، با یکدیگر متفاوت هستند؛ تجارب موجود در این میان میتواند به برونرفت از بحرانهای ناشی از وضعیتهای اضطراری بینجامد.
دریافت: 1404/1/15 | پذیرش: 1404/6/18
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
