دوره 20، شماره 61 - ( 1-1405 )
جلد 20 شماره 61 صفحات 471-454 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sadeghi S, Eslami T, Negahban Vatan N. Evaluating the Performance of the UN Secretary-General in Global Health Protection: Achievements and Challenges. MLJ 2026; 20 (61) :454-471
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1988-fa.html
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-1988-fa.html
صادقی سالار، اسلامی طاها، نگهبانوطن نورین. ارزیابی عملکرد دبیرکل سازمان ملل متحد در حفاظت از بهداشت جهانی:
دستاوردها و چالشها. مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1405; 20 (61) :454-471
سالار صادقی*1 
، طاها اسلامی2 ، نورین نگهبانوطن2
، طاها اسلامی2 ، نورین نگهبانوطن2
1- گروه حقوق، مؤسسه آموزش عالی رشدیه، تبریز، ایران.
2- گروه حقوق، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران،
2- گروه حقوق، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران،
چکیده:
زمینه و هدف: دبیرکل سازمان ملل متحد با بهرهگیری از رهبری استراتژیک و همکاریهای چندجانبه، نقش کلیدی در مواجهه با چالشهای بهداشت جهانی ایفا نموده و در دهههای اخیر، نقش وی در حفاظت از سلامت جهانی به ویژه در بحرانهایی نظیر ابولا و کووید-۱۹ اهمیت ویژهای یافته است. طی سه دهه گذشته، دبیران کل سازمان ملل متحد نقش فعالی در هماهنگی بینالمللی، دسترسی عادلانه به منابع مراقبتهای بهداشتی و مبارزه با بیماریها داشتهاند که شامل ابتکاراتی برای تقویت همکاری میان دولتها و ادغام مکانیزمهای حقوق بشر در سیاستهای بهداشتی و ضرورت همکاری دولتها در کنترل اپیدمیها در چهارچوبهای قانونی حاکم بر امنیت بهداشت جهانی بوده است. بر این اساس، هدف مقاله حاضر تحلیل انتقادی اقدامات دبیران کل سازمان ملل در زمینه تقویت همکاریهای بینالمللی، عدالت در دسترسی به خدمات سلامت و ارتقای حکمرانی جهانی سلامت و بررسی چالشهای اساسی پیش روی دبیرکل در حوزه سلامت جهانی است.
روش: پژوهش حاضر از توع توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، یعنی کتب و مقالات معتبرِ مرتبط با موضوع در راستای تحلیل مساله و نهایتاً نتیجهگیری است.
ملاحظات اخلاقی: در این تحقیق جنبههای اخلاقی مطالعه کتابخانهای شامل اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: دبیرکل سازمان ملل با راهبری مأموریتهایی در بحران ابولا و ایجاد سازوکارهای واکنش به کووید-۱۹ نقش مؤثری در ارتقای هماهنگی بینالمللی ایفا کرده است. با ترویج رویکرد انسانیتر در حوزه سلامت، دبیرکل به دنبال این است تا به چالشهای ناشی از بحرانهای بهداشتی مدرن پاسخ دهد و اطمینان حاصل کند که هیچ جامعهای در دستیابی به پوشش همگانی سلامت و امنیت جمعی عقب نمیماند. با این حال، چالشها و کاستیهایی در زمینه عدالت سلامت، تمرکز قدرت در کشورهای توسعهیافته، تنشهای ژئوپلیتیکی، نابرابریهای بودجهای و تعادل ظریف بین حاکمیت ملی و الزامات بهداشت جهانی و نابرابری در انتقال فناوری و دسترسی به واکسن در این زمینه وجود دارد.
نتیجهگیری: سازمان ملل متحد از نقش اداری و هماهنگکننده به نقشی فعالتر، حمایتمحورتر و عملیاتیتر تکامل یافته و به عنوان کاتالیزوری حیاتی برای اقدام جمعی در جهانی که به طور فزایندهای از نظر سلامت آسیبپذیر است، عمل میکند، اما به رغم پیشرفتهای حاصل از رهبری استراتژیک دبیرکل در تقویت حکمرانی سلامت جهانی، چالشهایی چون نابرابری ساختاری، ضعف در پاسخگویی و کمبود منابع مالی پایدار همچنان پابرجاست، لذا دستیابی به سلامت عادلانه و پایدار مستلزم ایجاد چهارچوبهای الزامآور حقوقی و تقویت پاسخگویی شفاف در ساختار حکمرانی جهانی سلامت است.
روش: پژوهش حاضر از توع توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، یعنی کتب و مقالات معتبرِ مرتبط با موضوع در راستای تحلیل مساله و نهایتاً نتیجهگیری است.
ملاحظات اخلاقی: در این تحقیق جنبههای اخلاقی مطالعه کتابخانهای شامل اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافتهها: دبیرکل سازمان ملل با راهبری مأموریتهایی در بحران ابولا و ایجاد سازوکارهای واکنش به کووید-۱۹ نقش مؤثری در ارتقای هماهنگی بینالمللی ایفا کرده است. با ترویج رویکرد انسانیتر در حوزه سلامت، دبیرکل به دنبال این است تا به چالشهای ناشی از بحرانهای بهداشتی مدرن پاسخ دهد و اطمینان حاصل کند که هیچ جامعهای در دستیابی به پوشش همگانی سلامت و امنیت جمعی عقب نمیماند. با این حال، چالشها و کاستیهایی در زمینه عدالت سلامت، تمرکز قدرت در کشورهای توسعهیافته، تنشهای ژئوپلیتیکی، نابرابریهای بودجهای و تعادل ظریف بین حاکمیت ملی و الزامات بهداشت جهانی و نابرابری در انتقال فناوری و دسترسی به واکسن در این زمینه وجود دارد.
نتیجهگیری: سازمان ملل متحد از نقش اداری و هماهنگکننده به نقشی فعالتر، حمایتمحورتر و عملیاتیتر تکامل یافته و به عنوان کاتالیزوری حیاتی برای اقدام جمعی در جهانی که به طور فزایندهای از نظر سلامت آسیبپذیر است، عمل میکند، اما به رغم پیشرفتهای حاصل از رهبری استراتژیک دبیرکل در تقویت حکمرانی سلامت جهانی، چالشهایی چون نابرابری ساختاری، ضعف در پاسخگویی و کمبود منابع مالی پایدار همچنان پابرجاست، لذا دستیابی به سلامت عادلانه و پایدار مستلزم ایجاد چهارچوبهای الزامآور حقوقی و تقویت پاسخگویی شفاف در ساختار حکمرانی جهانی سلامت است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1404/5/5 | پذیرش: 1405/2/14
دریافت: 1404/5/5 | پذیرش: 1405/2/14
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
