Sedaghati K, Shafiee M, Aghamohammadaghaee E. Legal Foundations, Challenges, and Solutions for the Imposition of Emergency Restrictions During Pandemics: A Comparative
Study of BRICS Member States. , MLJ. 2026; 20 (61) :556-573
URL:
http://ijmedicallaw.ir/article-1-2067-fa.html
صداقتی کیوان، شفیعی مهدی، آقامحمدآقایی احسان. مبانی، چالشها و راهکارهای حقوقی اعمال محدودیتهای اضطراری در دوران همهگیری: مطالعه تطبیقی کشورهای عضو بریکس. ، مجله علمی پژوهشی حقوق پزشکی. 1405; 20 (61) :556-573
URL: http://ijmedicallaw.ir/article-1-2067-fa.html
1- گروه حقوق عمومی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه حقوق عمومی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.،
چکیده:
زمینه و هدف: همهگیریهای گستردهای مانند کووید-۱۹ دولتها را ناگزیر از اعمال محدودیتهای اضطراری نظیر قرنطینه، محدودیت رفت و آمد و نظارتهای بهداشتی کرد. این اقدامات، با وجود ضرورت برای حفظ سلامت عمومی، میتوانند پرسشهای جدی درباره مشروعیت، حدود اختیار دولت، اصل تناسب و حمایت از حقوق و آزادیهای بنیادین شهروندان ایجاد کنند. مسأله اصلی این پژوهش آن است که چهارچوبهای حقوقی کشورهای عضو بریکس [برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی] تا چه حد توانستهاند میان الزامات بهداشت عمومی و تضمین حقوق بشر تعادل برقرار کنند و مهمترین خلأها و چالشهای آنها چیست. نوآوری تحقیق حاضر، ارائه تحلیلی تطبیقی از قوانین اضطراری، سیاستهای اجرایی و سازوکارهای نظارتی در این کشورها و شناسایی الگوهای مشترک و تفاوتهای معنادار در تنظیم محدودیتهای اضطراری است؛ تحلیلی که میتواند به تدوین مدلی متوازن برای مدیریت بحرانهای بهداشتی در پرتو حقوق بشر کمک کند.
روش: این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و رویکرد تطبیقی، اسناد حقوقی، مقررات اضطراری، رویههای قضایی و تجربه اجرایی مدیریت همهگیری در کشورهای مورد مطالعه را بررسی کرده است.
ملاحظات اخلاقی: در تمامی مراحل نگارش، اصول امانتداری علمی و اصالت متون رعایت شده است.
یافتهها: یافتهها نشان میدهد اگرچه اکثر کشورهای بریکس مبانی قانونی مقابله با بحران را در اختیار دارند، اما در عمل با چالشهایی چون فقدان معیارهای شفاف برای اعلام و پایان وضعیت اضطراری، ضعف نظارت تقنینی و قضایی، ابهام در حدود اختیارات، عدم تناسب برخی محدودیتها و کمبود شفافیت و پاسخگویی مواجهاند.
نتیجهگیری: نتیجه آنکه تقویت نظارت قضایی، تعیین معیارهای روشن ضرورت و تناسب، پیشبینی ضمانتهای مؤثر برای حمایت از حقوق شهروندان و زمانبندی دقیق وضعیت اضطراری از مهمترین راهکارهای اصلاحی است..
نوع مطالعه:
پژوهشي |
دریافت: 1404/12/2 | پذیرش: 1405/3/28